Dit is een onderzoek waarbij gebruikt gemaakt wordt van hoge frekwentie geluidsgolven (niet hoorbaar voor de mens) om een bewegend beeld te vormen van het hart.
Enerzijds wordt hiermee het uitzicht van het hart beoordeeld (grootte van de hartkamers, dikte van de hartspier, aanleg van de hartkleppen) en de functie van de hartspier (pompen en ontspannen) en de kleppen (openen en sluiten). Bijvoorbeeld na een doorgemaakt hartinfarct zal de functie in een bepaalde regio afgenomen zijn en dit kan dan weer een gevolg hebben op de werking van de hartkleppen.
Praktisch houdt dit in dat u met ontbloot bovenlichaam op de linker zijde gaat liggen op de onderzoekstafel. Een sonde wordt op verschillende plaatsen op de borst geplaatst om de beelden op te nemen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van een gel om een goede geleiding van de geluidsgolven te garanderen.